31 Mayıs 2012 Perşembe

Hatırlamak için

Bunları unutmamak için yazıyorum.

Bugün hiç koşmadım.
Ankara'nın gereksiz alışveriş merkezinin karışısındaki sokaktan yürüyordum.
Müzik dinleyemiyorum bayadır.
Orda bir kadın vardı.
Teni biraz kavruktu.
"Çingene" dediler.
Paraya ihtiyacı varmış.
Akordiyon çalıyordu.
Eski bir taburenin üzerinde oturuyordu.
Uzaktan hoş bir melodi duyuyorum.
Sesin, insanların dönüp bakmaya tenezzül etmedikleri kavruk tenli kadının akordiyonundan çıktığına kendimi inandırmakta zorluk çekmedim.
Hoş melodi.
Kadın; ne kadar da mutluydun!
Birazcık para biriktirmiş önüne koyduğu küçük kapta.
Sonra sağ tarafındaki bebek arabasına döndü.
Minik bir yavru var içinde.
Aşkla baktı.
Kadın; ne kadar da tamamlanmışsın!
Cüzdan kullanabilen insanlardan olmadım hiç.
Paralarımı cebimde taşırım.
Cebimde ne varsa verdim.
Birgün, minik bir yavruya, o kavruk tenli kadının baktığı gibi bakabilmek için, nelerden vazgeçebileceğimi kestiremiyorum.

Bunları hatırlamak için yazıyorum.
Bugün hiç koşmadım.
Müzik dinledim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder