28 Mayıs 2012 Pazartesi

Ve Tanrı Özlem'i yarattı/Bizim güzel oyunlarımız: Saklambaç

-Oyun oynasak ya biraz!
+Tamam, saklambaç oynayalım.
-Sen say. Ben saklanırım.
+1..5...12...

Allah'a inanıyorum.
Cennete inanıyorum

13...21...29...

Gitmedin. Kimse gitmez.
Sen gidemezsin.
Bak oralarda bir yerledesin.
Kalp atışlarını duyuyorum uykuya dalmadan biraz önce.

30...35...39...

Çok ağladım ben Özlem.
Bir gecede; bin ton.
Hiç ağlamadığım kadar çok.
Ağladım ki; "Özlem de kimdi!?"
diye sorarlarsa birgün, gülümseyerek cevap verebileyim diye.
"Güzel bir kadındı o. Şimdiye kadar hiç görmediğim kadar!"

40...45...48...

Senin gibi bir kadın, savaşmayı bırakmaz.
Adım gibi eminim.
Dünya tarihinde ilk defa hayat kaybetti.
Hayat seni bıraktı Özlem.
Hayat kaybetti.

52...56...58...

Ben mutsuz değilim.
Kimse mutsuz değil.
Adına yakışma Özlem!
Seni özlemek istemiyorum.

63...68...71...

Allah'a inanıyorum.
Cennete inanıyorum.

73... 75...78...

Öğrendiğim gecenin günü, Ankara'nın o kalabalık sokağında yere yığılmıştım.
Kabullenmek çok zor, biliyorum.
İlk defa bu kadar yakınım ölüme.
İlk defa, kaybetmek ne demek iliklerime kadar hissediyorum.
Oralarda bir yerlerde olman, ve sana asla dokunamayacak olmam.

81..84...87...

Senin için hüzünlü şarkılar seçmedim.
Çocuklar dans etsin istiyorum senin için.
Kahkahaları gökyüzünü bulsun.
Ben yine seni gizli  gizli özlerim, onlar mutlu olsun.

91..95...100
Elma dersem çık, armut dersem çıkma!
Armut.
O dev, yeşil çınar ağacının arkasından kocaman gözlerle beni izlediğini hayal ediyorum.
Ben de geleceğim birgün.
Bu sefer saklambaç oynamayacağız.
Göğüs kafesinde kelebekler büyüteceğim.
Nefesinden kanatlar yapacağız.
Ellerinden gökyüzüne salacağız.
Kanat çırpışlarıyla da serinleyeceğiz.

Şimdi sadece, özleyebiliyorum.
Şimdi sadece düşünüyorum.
Şimdi sadece hayal kuruyorum.
Şimdi sadece sabretmek gerek.

Geleceğim elbet.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder