7 Temmuz 2012 Cumartesi

senin yuvan benim yuvam

Mavi otobüsler.
Büyük yağmurlar.
Beyaz evler.
Geniş mutfaklar ve eşya yığılmış salonlar.
Sonra uzun koridorlar.
Gökyüzünden dev yataklar.

Beyaz ve dev bir kapı.
Zil.
Ardı senin sığınağın, biliyorum.
Burası senin uzun koridorlu evinin kapısı.
Bekliyorum.

Kapıyı açtığın an suratıma çarpan kokunun adı: "Yuva"
Nefes alırken ciğerlerime dolan hissin adı: "Güven"

Buradaki duvarlar üzerine de gelmiyor insanın.
Bu "dört duvar" arasında o kadar güvendesin ki.
Ben bile bu kadar iyi saklayamam seni.

Sonra içimden geliyor, kendi kendime tekrar ediyorum:
"Eğer evlat, o kapıdan içeri adım atarsan, her şey arkada kalır.
İnsanları görmezsin ve duyamazsın.
Bu adam, o kapıyı 'bizim için' kapatırsa, ona bir uzay yaratacağım."
Ellerimde yıldızlar, omuzlarımda iki dev gezegen, uzun koridoru yürüyorum.

Şimdi dudakları hiç kıpırdamıyor.
Nefesinden güneşler yarattım, beğendin mi?
Parmak uçların konuşsun.
Ardı arkası gelmeyen sesleri duymayacağız bugün.

Boynuna dokunuyorum.
Burada "cinsellik" yok.
Yoğun duygular var; derin soluklarla can bulan.

Ben çocuk değilim.
Sadece büyümemeye çalışıyorum.
"Acı çekmeden yaşayamazsın küçük hanım, malesef büyüyorsun."
Babannemin 'tok' sesi.

Boynuna dokunuyorum.
Büyüyorum.
Yerlere saçılıyor saklamaya çabaladıklarım.
Büyüyorum.
Uzayları inleten kahkahalar atıyorum.
Büyüyorum.
Yere en yakın kaburga kemiğimden itibaren erimeye başlıyorum.
Göğüs kafesim yok oluyor; daha hızlı büyüyorum.
Sana bakıyorum.
Büyüyorum.
Aynaya bakıyorum, kahrolası!
Seninleyken çocukluğumdan vazgeçiyorum; büyüyorum!

Eğer sana o kadar dokunmasaydım, o evden bir "büyümüş" çıkmazdı.
Eğer sana o kadar dokunmasaydım, o evden bir çocuk çıkardı.

Burada 'cinsellik' yok.
Yoğun duygular var; derin soluklarla can bulan.

Tam orada her şeye veda edebilmem gerekiyordu.
Beceremedim.
Vedalar bana göre değil.
Ben sadece koşabiliyorum.

4 yorum:

  1. "Vedalar bana göre değil. Ben sadece koşabiliyorum" wow çok güzel bi söz :)

    YanıtlaSil
  2. zaten dokunuşlar olmasa hiçbir şey körüdügüm gibi olmaz, kendiliğinden çözülüüür gider.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kördüğümlerim olmasa, hatırlanmaya değer bir şeyim kalmazdı sanırım. İyi ki dokunmaktan korkmamışız vakti zamanında!

      Sil