21 Ağustos 2012 Salı

Bir Hikaye Anlatıyorum: -5- "Son"

Elimdeki dev şişenin içindeki renkli sıvıyı apartmanın trabzanlarına çarpa çarpa eve doğru çıktım.
Saat gecenin çok geciydi.
Birazdan gerçekleşecek felakete karşı, birileri hazırlıklı olsun, gürültüyle uyansınlar istiyordum.

Kapıyı açtıktan sonra, ilk önce önemli olacağını düşündüğüm birkaç eşyayı bulduğum en fonksiyonel sırt çantasına doldurdum.
Telefon, laptop, şarj aletleri, müzik çalar, kimlik, pasaport, ehliyet, biriktirdiğim biraz para, bir pantolon, bir t-shirt, bir ayakkabı, birer adet iç çamaşırı.
Yeter.

"Bu gece, o gece.
Artık veda ediyorum.
Yarın, gözlerimi başka bir tavana açacağım."

Son kez dolaştım evimi.
Sonra elimi yüzümü yıkadım.
Ağzıma naneli bir sakız attım.
Çantamı sırtıma aldım.
Sonra, elimdeki renkli sıvıyı yatak odamızdan başlayarak, salona, mutfağa, diğer odalara, en son da koridora sakince döktüm.
Cebimdeki henüz aldığım kibriti çaktım, ve elimden bıraktım.



RİYAZ GAZETESİ
Dedeler Sokağındaki Yangın: 1 ev kül oldu, ölü ya da yaralı yok.


Dün gece saat 02.30 civarı Dedeler Sokağı'ndaki bir apartmanın en üst katındaki evde yangın çıktı. Yangının sebebinin yanıcı bir sıvı sebebiyle başladığını belirleyen yetkililer, yangının bilinçli bir şekilde çıkarıldığını da vurguladılar. Yangının başlamasından tahmini birkaç dakika sonra Dedeler Sokağı'nın hemen yakınındaki ankesörlü bir telefondan isimsiz bir ihbar üzerine olay yerine gelen itfaiye, yangın diğer apartmanlara sıçramadan engelledi. Can kaybı yaşanmadı. Lakin, ev sahibine ulaşılamadı. Apartman sakinleri dairenin çok uzun süredir boş olduğunu düşündüklerini söyledi.

Riyaz, 2001.



[hakan'a tekrar devasa teşekkürler. O da burada]

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder