5 Eylül 2012 Çarşamba

"Ondan sonra ağlatabilen ilk insan" -2-

Sana şarkılar söyledim.

Merhaba.
Saat gecenin 02.22'si ve ben sana bunları kara yoluyla altı saat uzaklıktan yazıyorum.

Bu gece sana, neleri nasıl değiştirdiğini anlatacağım.
Bu gece, aramızda aşka dair hiçbir şey olmasa bile, birgün yeniden seveceksem bunun sen olmasını istediğim için senden nasıl da vazgeçemediğimi anlatacağım.
Güven kelimesinin içini birlikte nasıl doldurduğumuzu anlatacağım.
Kilometrelerce öteden bana nasıl sahip çıktığını anlatacağım.
Seni sinirden delirtecek kadar aptal ve önemli olduğumu anlatacağım.
Yaşadığın her duygu patlamasında ellerin titreyerek telefona sarıldığını ve aradığın ilk kişinin ben olduğumu anlatacağım.
Gitmeni istediğimde gururuna yenik düşemediğini anlatacağım.
Adımlarını saydığımı da anlatacağım, kaç adım saydığımı da, sonra sayamayacak kadar uzaklaştığını da.
Aradan hatırlamayacak kadar uzun süre geçtiğinde bile, bulutlara baktığında beni hatırladığını, koşarak geldiğini anlatacağım.
Birgece "en ihtiyaç duyulan" gecelerimden birini yaşarken, ki sadece birkaç semt ötendeyken, beni yanıbaşından nasıl kovaladığını anlatacağım.
Gidemediğimi, sadece arkamı dönebildiğimi anlatacağım.

Bu gece, sonra bir daha o kadar güçlü hissetmediğimi anlatacağım.
Bu gece, ne kadar uzakta olursan ol, hala sana sığındığımı anlatacağım.

Bu gece, her şeye rağmen önce kendimi, sonra seni affettiğimi anlatacağım.
Sen, O'ndan sonra ağlatabilen ilk insansın zira, affedilmeyi en çok sen hakediyorsun.

Bunları anlayacak kadar büyüyebilmiş olmanı isterdim.
Seni kendim kadar büyütebilmek isterdim.

Şimdi sadece susuyoruz.

3 yorum:

  1. Anlatmak zorunda kaldıysan hiç anlatmamalısındır bazen.

    YanıtlaSil
  2. Hatırladığım kadarıyla gece 12 gibi falandı benim mesaj atmamla başladı her şey. Ders çalışıyordu çünkü üniversite sınavı vardı lisedeyken tanıştım, sonuna doğru yani. Bana olan duygularını bir sürü kağıda dökmüş beni hiç görmeden, bilmeden yapmış hemde tüm bunları. Çok iyi davrandı bana beni sevdi, telefonlarım da ağladı, ben o kadar iğrenç bir adamım ki benim her duygu patlamamı gülümseyerek karşıladı(içi kan ağlıyordu oysa ki)Bir an da çekip gitmelerimle meşhurum. Düşünmeden kontrolsüzce hareket eden şu duygularım lanet olsun onlara. Unutmadım asla seni unutmak istemedim ki hiç. Kafamı yastığa koyduğum an da gözlerimi bir süre kapatırım içimden; ne olur göz kapaklarımı açtığımda "onu" görebileyim. Hep merak ettim kokunu asla unutmam çünkü böyle şeyleri ve bi' de yanaklarının sıcaklığını. Sana dokunmak istedim sadece. Kıyamam ben sana demek istiyorum ama şu sana yaptıklarımı düşününce pisliğin, düşüncesiz, duygusuz herifin teki olarak olmam lazım gözümde fakat o bile olamıyorum.
    Affetme beni be kadın affetme biliyorsun her ne olursa olsun her defasında sana geri gelicem istemesemde acı cektiricem, biliyorum hep aynı şey işte. Bu aralar çok delice şeyler yapıyorum, deneysel işlerin peşindeyim en çılgın zamanımdayım anlıcağın. Bir gün çıkıp "ben Ankara'dayım diyebilirim" potansiyelim yüksek. Şu an saçmalıyorda olabilirim, bilirsin uykusuzsam anlamsız konusabiliyorum.

    #Bende bir şeyler karaladım.

    YanıtlaSil