9 Nisan 2013 Salı

Gidişin Hikayesi: -2-

Dün gece cebinde kalan son parasıyla başını soktuğu pansiyonun rahatsız yatağında uyandığında gördüğü ilk şey tavandaki kahverengi lekelerdi.
Dişlerini o kadar sıkmıştı ki, çenesi ağrıyordu. Kan ter içindeydi ve tırnaklarını avuç içine geçmişti.
Derin derin nefesler alarak kendini sakinleştirmeye çalışıyordu.
Rüyasında ne görmüştü?

Yine koşuyordu rüyasında.
Arkasından gelen var mıydı, bilmiyordu.
Nereye gidiyordu, bilmiyordu.
Zaten kaçmıyordu ve ulaşmaya çalışmıyordu, koşuyordu.
Sonra farkediyordu ki, aslında o hareket etmiyordu. Etrafındaki her şey geriye doğru akıyordu.
Ve bomboş bir karanlığın ortasında kalıyordu.
Sağa ve sola bakıyordu, göremiyordu.
Yeri hissetmiyordu, düşüp düşmediğini bile bilmiyordu.
Nefes alışı duruyordu sonra bir anda.
Ama boğulmuyordu. Acının en doruk noktasında kalıyordu.

Sonra işte, kan-ter içinde uyanışlar, avuç içerine geçen tırnaklar, ağrıyan çene ve derin nefesler.

Oyalanmamalıydı.
Geçici de olsa gününü kurtarabileceği bir işe ihtiyacı vardı.
Üzerini değiştirip kendini sokağa attı.
Sonra ilk "Bizimle çalışmak ister misiniz?" ilanının asılı olduğu dükkandan içeri daldı.

Eski ve şirin sayılabilecek bir pasta dükkanıydı burası.
Sahibi güler yüzlüydü ve her taraf kurabiye kokuyordu. Kurabiyeden nefret ederdi ve sürekli gülen suratlara alışık değildi. Burası ona göre değildi. Ayaküstü bir muhabbetten sonra hemen dışarı çıktı.
İkinci denemesi ise kırık dökük bir kitapçı oldu.
Sahibi sıradandı ve yorgundu. Her taraf toz kokuyordu ve astım hastalığına yakalanmadığı sürece sorun değildi. Burası onun için yaratılmıştı ve aslında burada herkesten saklanabilirdi. Yeni bir başlangıç olacaksa, başladığı yer burası olmalıydı.
Pek bir şey söylemedi etkilemek için, dükkan sahibi de boş sözlerden o kadar bıkmış olacak ki, şartları söyledikten sonra "Şu rafların tozları alınacak" dedi ve arkadaki ilk bakışta farkedilmeyen kapıdan içeri girip gözden kayboldu.

Akşam pansiyona elinde turkuaz bir kitapla girdi. İsmi silinmişti. Zaten bu gece okumayacaktı. Sadece rengi güzeldi.
Acilen kendine bir ev tutması gerektiği fikriyle uykuya daldı.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder