18 Eylül 2013 Çarşamba

bilinç.alt.af.

-şarkı-

Ankara'nın kalabalık sokaklarından birisindeyim.
Akşam üstü olmuş. Güneş yerini aya bırakırken etrafı kaplayan garip bir gri renk var gökyüzünde.
Böyle havaları bilirsin. 

Yankı şeklinde sesini duyuyorum.
Tam anlayamıyorum aslında ne söylediğini, ama ses senin, biliyorum.
-Nasıl?
-Beni kaç gece bu sesle uyuttun. Masallar anlattın, hayaller kurdun.
-Unutmuşum.

Sesin kaynağını, seni bulmaya çalışıyorum.
Sağıma soluma baktım. Göğe baktım.
Seni bulamıyorum.
Ne zor, ne zor. Böyle olmak ne zor.
Arkamı döndüm en son.

Ve orada.
Bütün gri renklere rağmen.
Sen göğsünü gere gere altın-beyazısın.
Ve orada.
Bütün kalabalığa rağmen.
Sen göğsünü gere gere "sen hayatıma giren en güzel şeysin".
Ve orada.
Bütün gürültüye rağmen.
Sen göğsünü gere gere ismini oluşturması için sadece üç harfe ihtiyacı olansın.

Nasıl olur.
Harfler yan yana gelir ve dünyanın en güçlü yumruğu olur? Nasıl olur.
-Nasıl?
-"Gel" gibi, "git" gibi. 


"Artık beni bırak" dedin.
Ellerin cebinde. Boynunda bir zincirin ucuna takılı bir yüzük var.
Ben tanıyorum o yüzüğü.
En sevdiğin, kopamazdın.
"Artık beni bırak."
Yüzüne bakıyorum;
- Şimdi sana ne söylemem gerek?
-Artık beni bırak.
-Biraz yürüyelim o zaman, aç mısın?

Rüyamda aç olup olmadığını sordum.
Yürümek istedim seninle rüyamda.
Benim rüyamdı halbuki. Benim bilinçaltı tarlam.
İstediğimi yapabilirdim. İstediğimi yaptırabilirdim sana.
Ama hiçbir şey yapmadım.
Peki neden? Peki neden?
Kendi kafatası sınırlarım içinde bile incinmeni istemedim.
Kimse anlamaz, sadece derinden bu tutkuyu hissedenler anlar.
Kimse anlamaz.

Yürüdük.
Aç değildin, daha çok yürüdük.
Ve daha çok. Sadece yürüdük.

Beni durdurdun sonra. Karşıma geçtin.
Yüzüme baktın.
Rüyanın başı sonu oldu tekrar.
Ellerin cebinde. Boynundaki zincirin ucunda en sevdiğin gümüş yüzük.
Her şeye göğüs gererken. Bana göğüs gererken.
Beni arkana almalıydın, göğüs germek yerine.
Bana göğüs gererken.

-Beni bırak. Artık beni bırak.
-Artık gidebilirsin. Bu sefer arkandan gelmeyeceğim.
-Beni bırak.
-Git.

Artık daha fazla yazamam.
Artık seninle ilgili daha fazla yazamam.

-Seni affediyorum.