16 Aralık 2014 Salı

kapı.duvar

Sadece bir kişi anlayacak.

Burada okumaya başlıyorsun.

Şuandan itibaren yazacağım her şeyi suratına söyleme fırsatını elime geçirebilmek için hiçbir şeyi vermezdim.
Elimi telefona atmak yerine buralarda sürünüyorsam, seni zaten öldürmüşüm demek değil miydi?
Son konuşmamızda sesim titredi, beni en iyi sen tanırsın.

Burada devam ediyorsun.

Tanışmamızın üstünden geçen zaman arasında,
bir çocuk doğdu, dördüncü yaşını kutladılar.
Ben sayısı iki elin parmaklarını geçecek kadar çok insan öldürdüm.
Sayfalarca yazdım,
tonlarca okudum,
aylarca izledim,
durmadan dinledim.
Kim olduğun hakkında hala fikrim yok.

Yıllar geçti bak, görüşmedik.
Sen kimi özlemedin?
Ben seni bana geri döndüğünde tükettim.
Ne zaman gidilmişti buralardan?
Bu üzgün bir hikaye değil.

Beni aptal arkadaşlıkisteğigöndertakipet butonları arkasına
saklamaya çalıştığın
her hamlede,
kendine geri dönebileceğin bir kapı daha yarattığını sandın.
Tuğlaları örünce ne yarattım, 
görmek ister misin?
Önüme çektiğin beyinsiz sanal engellerse sana yol, su,
biraz daha güven ve
biraz daha engel,
biraz daha hayranlık getirecekti hesapta,
bu işin bir ardı olduğunu ve istersem
şimdiye kadar yaşadıklarımla yetineceğime kalkışacağımı
nasıl oldu da aklına getiremedin.

Okumaya buradan devam edeceksin.

Şimdi akılsız bir arkadaşlıkisteğigönderildi oyunu daha oynuyorsun.
Kurmaya çalıştığın devrik cümleleri okumaktan bıktım.
Söylemek istediklerin vaktimi harcamaya değiyorsa,
konuşmayı denersin.
Metrelerce yaklaşıp, yüzyüze gelmeye yüzü olmamak nasıl bir şeydir,
en iyi sen bilirsin gerçi.
Beynini kullanmayışın beni yordu artık.

"Senin kadar zavallı bir insanla hiç 
uğraşmamıştım."

Burada okumayı bitireceksin.

Şimdi dinleyebilirsin