15 Haziran 2017 Perşembe

Sonra oturduk, yanlışlar, pişmanlıklar, biraz da ben.
Ve hiç konuşmadık.

Kamuya açık alanlarda ağlayan insanlar nasıl görünmez olur?
Kamuya açık alanlarda ağlayan insanlar neden görünmez olur?
Kamuya açık alanlarda ağlayan insanlar görünmez olur.
Bu yanlışlarımın ve pişmanlıklarımın işine yarayan bir bilgi değildi.
Bu benim işime yaramak üzere olan bir bilgiydi.

Sonra oturduk.
Yanlışlar.
Pişmanlıklar.
Ben.
Hala konuşmuyoruz.

İşin içinden çıkamaz gibi olmanın yenilgisiyle, işin, içinden çıkılamaz olmasının yaşattığı bile bile ladeslik arasında büyük bir fark var.
Ayağım yenilgilerime takılıyor.

Sonra oturduk.
Yanlışlar.
Pişmanlıklar.
Yenilgiler.
Ben.
Henüz kimse konuşmadı.

Ben istersem dönerim dedim.
Ben istersem o yoldan dönerim dedim.
Ben istersem, ne kadar uzaklaşmış olursam olayım, o yoldan, kesin dönerim, baştan başlarım, giderim, gelirim, yorulurum, bir el kemiğimi kırarım, bir kalp kırarım, kendiminkini korurum bu sefer, herkesin kalbini kırarım, canını yakarım, soğuk bir su içerim üzerine, edilecek veda bırakmam, elimden gelenin en iyisini yaparım, en iyi elimden geleni yaparım, vaz bile geçerim ama kesin dönerim dedim.
Sırtımı sıvazladılar.

İnsan kendine üzülünce dibe çakılır.
İnsan kendini acıyınca dibi kazır.
Yağmurdan kaçarken,
doluya göğüs germek.
Kendi kuyumu kazalı, dibini ev yapalı kaç yıl oldu?

Bir ağaç gibiyim, dedim, duruyorum sapasağlam.
Yüz yıllardır buradayım, sabırla göğe baktım.
Hiçbir güç sökemez yerimden, dedim, köklerim sıkı sıkı.

Sonra oturdular,
yanlışlar,
pişmanlıklar,
yenilgiler,
gidişler.
Hepsi gölgemdeler.

Kaç yıl oldu?

BİR